افزایش خطر مقاومت به انسولین و دیابت در افراد مبتلا به بیماریهای التهابی ریه
30 سپتامبر 2015- مطالعات متعددی، چاقی و رژیم غذایی نامناسب را به عنوان عوامل خطرمقاومت به انسولین و دیابت معرفی کرده اند، حال یک تحقیق جدید عامل خطر دیگری را به این فهرست افزوده است: بیماری التهابی ریه.
نتایج این تحقیق که در مجله ی the American Journal of Physiology Regulatory, Integrative and Comparative Physiologyمنتشر شده است، نشان می دهد التهاب در ریه ها کافی است تا التهابی سراسری در بدن ایجاد شود که می تواند منجر به مقاومت به انسولین و افزایش خطر ابتلا به دیابت گردد.
غالباً مقدار قند خون در افرادیکه به بیماریهای التهابی ریه مانند آسم و ذات الریه مبتلا می باشند، بالاتر از افراد سالم است و این افراد به انسولین مقاوم هستند. البته این افراد غالباً چاق یا تحت درمان با داروهای استروئیدی می باشند که آنها را مستعد ابتلا به عوامل خطر دیابت می نماید. محققان دانشگاه واندربیلت احتمال بروز عوامل خطر ابتلا به دیابت را درافراد مبتلا به بیماریهای ریوی بررسی کردند.
محققان در بررسی های خود متوجه شدند موشهایی که دچار التهاب راه های هوایی هستند به التهاب کبدی و التهاب درسایر اندام ها نیز مبتلا می باشند. اگر چه پیام رسانی انسولین در این موشها نرمال است اما تأثیر انسولین درکنترل قندخون در این حیوانات کاهش یافته است.
در این حیوانات، انسولین قادر به جلوگیری از تولید گلوکز در کبد نبوده وعملکرد آن در سایر اندام ها نیز دچار اختلال می شود. این موشها نشانه هایی ازمقاومت به انسولین را نشان می دهند، این امر بیانگر نقش التهاب ریه ها در بروز مقاومت به انسولین و افزایش قندخون است.
محققان می گویند: درمانهایی که به کاهش التهاب ریه ها و درمان صدمات ریوی کمک می کنند، در کاهش خطر التهاب گسترده در بدن و کاهش خطر مقاومت به انسولین نقش دارند.
منابع:
American Journal of Physiology - Regulatory, Integrative and Comparative Physiology, 2015; ajpregu.00442.2014 DOI: 10.1152/ajpregu.00442.2014